Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ -"αιτίεs και μύθοι,η σύγκρουση στη μέση ανατολή από το 1917"-Νασίμ Αλάτραs


Η ιδέα για το βιβλίο του Nasim Alatras «Παλαιστίνη: αιτίες και μύθοι», ξεκίνησε το 2006 μετά από πρόταση των εκδόσεων ΚΨΜ να συγκεντρώσουν τα άρθρα του Παλαιστίνιου δημοσιογράφου και αρθρογράφου της Ελευθεροτυπίας .Πώς να χωρέσεις όμως σε 50 σελίδες το συνολικό ζήτημα των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή από το 1917 με αφορμή το Παλαιστινιακό; Τα άρθρα σιγά –σιγά «έφυγαν»,η ιδέα εξελίχτηκε και τρία χρόνια μετά ο Nasim Alatras μέσα από αυτό το βιβλίο φέρνει στην επιφάνεια τα πραγματικά αίτια των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και ασχολείται με όλους όσους «πέρασαν» από την Παλαιστίνη.

«Βασικό στοιχείο που ενέταξα στο βιβλίο είναι οι θρησκείες και οι μύθοι της Βίβλου, με αφορμή τα ελληνικά βιβλία θρησκευτικών και τα όσα γράφουν για την Παλαιστίνη. «Τη Γη της Επαγγελίας τη χάρισε ο Θεός στον εκλεκτό λαό του».Έτσι υπάρχει η αποδοχή από τα παιδιά ότι τα πράγματα έγιναν έτσι επειδή το θέλησε ο Θεός. Αυτός ο θεός πρέπει να είναι παράφρων λέει ο Nasim αφού ένας σώφρων θεός δε θα επέλεγε ως μέρος σωτηρίας μιας φυλής μια χώρα που δεν μπορεί να καλύψει ούτε το 10% των αναγκών της. Η χώρα αυτή έχει μια Νεκρή κυριολεκτικά θάλασσα-τα ποσοστά αλατιού της δεν επιτρέπουν την ύπαρξη κανενός είδους ζωής-, έχει αρδευτικό πρόβλημα και επιπλέον το 40% της εδαφικής της έκτασης καλύπτεται από έρημο.

Ο Nasim από την αρχή εντάσσει στην κουβέντα μας τα οικονομικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και το θέμα του πετρελαίου. «Όλα γίνονται για το πετρέλαιο και τα γεωπολιτικά συμφέροντα» λέει ο ίδιος. Τους σύγχρονούς Θεούς λέω εγώ.

«Η στάση της Σαουδικής Αραβίας ποια είναι πρακτικά πέρα από την επίσημη στήριξή της στον Παλαιστινιακό λαό;»«Αν η Σαουδική Αραβία ήθελε το παλαιστινιακό θα λυνόταν σε ένα μήνα. Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το πετρέλαιο για εμπάργκο προς την Ευρώπη ή τις Η.Π.Α. αν ήταν πραγματικά με τον παλαιστινιακό λαό. Όμως δεν μπορεί να κάνει εμπάργκο λόγω της εξάρτησης του σημερινού καθεστώτος από την Αμερική. Έχει άλλωστε την εμπειρία του 1973.Όταν για πρώτη φορά χρησιμοποίησε το όπλο του πετρελαίου και τότε το Ισραήλ αποχώρησε από τη χερσόνησο του Σινά. Σήμερα οι ΗΠΑ έχουν στήσει ένα ολόκληρο σύστημα ασφαλείας γύρω από όλες τις πηγές πετρελαίου. Είναι πλήρως ελεγχόμενες. Αυτή η κατάσταση παρέχει ασφάλεια και στους Αμερικάνους και στους Σαουδάραβες.»

Μετά από βαθιά ανάλυση της παρασκηνιακής ιστορίας του πετρελαίου, των μυστικών διαπραγματεύσεων και της εξάρτησης των πετρελαϊκών κρατών από τις εταιρίες πετρελαίου ο Nasim καταλήγει: «Τα αραβικά κράτη θέλουν τους Παλαιστίνιους υποταγμένους στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Θέλουν να αποκτήσουν οι Παλαιστίνιοι ένα κράτος προτεκτοράτο, όχι ένα ελεύθερο κράτος.»
Όταν ερωτάται «γιατί οριοθετεί την σύγκρουση στην Παλαιστίνη από το 1917 και μετά;», απαντά πως «το 1917 είναι η χρονιά που αρχίζει η προσπάθεια των Άγγλων να εγκαταστήσουν ένα εβραϊκό προτεκτοράτο στην Παλαιστίνη». Με τις ευλογίες του Θεού-μεσίτη προφανώς…«ο υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ, διαβεβαίωνε τον Εβραίο μεγαλοτραπεζίτη Ρότσιλντ (χρηματοδότη των βρετανικών πολέμων και του εβραϊκού αποικισμού) ότι «η κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητας βλέπει θετικά την εγκαθίδρυση στην Παλαιστίνη μιας εθνικής πατρίδας για τους Εβραίους και θα κάνουμε οτιδήποτε είναι δυνατό για να υλοποιήσουμε αυτό τον σκοπό»!

Αυτό που σε καθηλώνει στον Nasim είναι ότι δεν μιλά απλώς έχοντας κάνει μια καταγραφή των γεγονότων. Ασχολείται με τα “θεμελιώδη μεγέθη”, δηλαδή με όλα εκείνα που προηγήθηκαν και καθόρισαν το Παλαιστινιακό από την περίοδο αρχαίων χρόνων, των Σταυροφοριών, του μεσοπολέμου μέχρι και την ίδρυση του εβραϊκού κράτους το 1948 και τη Νάκμπα (τραγωδία) των Παλαιστινίων. Απαντά σε ερωτήματα που πολλοί δεν τολμούν.
Τι σχέση έχουν ο αγωγός πετρελαίου Κιρκούκ-Χάιφα, η σιδηροδρομική γραμμή Χετζάζη-Δάρα-Χάιφα, η διώρυγα του Σουέζ με την Παλαιστίνη; Πώς έχασαν οι Άγγλοι το αραβικό πετρέλαιο; Tί σχέση έχει το πετρέλαιο με την πρώτη παλαιστινιακή επανάσταση του 1936-1939;
Γιατί η Αγγλία πούλησε την Παλαιστίνη σε εβραίο τραπεζίτη; Γιατί δολοφόνησαν οι εβραίοι τρομοκράτες τον απεσταλμένο0 του ΟΗΕ;

Ερμηνεύει όλες τις αιτίες που οδήγησαν τους Παλαιστινίους στις πολλές εξεγέρσεις. Τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες. Μας εξηγεί γιατί οι Παλαιστίνιοι δεν θα αποκτήσουν ποτέ με τη βοήθεια του δυτικού κόσμου ένα πραγματικά ανεξάρτητο κράτος και γιατί η υπόθεση αυτή είναι εν τέλει υπόθεση μόνο της ένοπλης αντίστασης Αράβων και Παλαιστινίων. «Η λύση του Παλαιστινιακού βρίσκεται στην απομάκρυνση των 250.000 αποίκων από τη Δυτική όχθη. Η παρουσία αυτών και το Τείχος του Αίσχους που χτίζουν εκεί εμποδίζουν την ίδρυση πραγματικά ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους». Φέτος η παγκόσμια κοινότητα γιόρτασε τα 20 χρόνια από την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Φέτος συνεχίζουν να χτίζουν το τείχος που απομονώνει τους παλαιστινίους, συνεχίζεται η εθνοκάθαρση των λαού της Παλαιστίνης και η κατοχή της πατρίδας τους. Πού είναι η συμπαράσταση της παγκόσμιας κοινότητας; H ζωή ενός ευρωπαίου αξίζει παραπάνω από αυτήν ενός Παλαιστινίου;

3 σχόλια:

  1. 6 δεκαετίες και όμως μας είπαν ότι δεν είναι δα και κάτι σοβαρό...

    1948: Αραβο-Ισραηλινός πόλεμος – Τα σύνορα της Γάζας καθορίστηκαν βάσει της εκεχειρίας του.

    1949 και τέθηκαν υπό τον έλεγχο των Αιγυπτίων μέχρι την δημιουργία ενός μελλοντικού Παλαιστινιακού κράτους.

    1956: Πόλεμος του Σουέζ-Σινά – η Λωρίδα της Γάζας καταλαμβάνεται από το Ισραήλ. Ένα χρόνο μετά αποσύρουν τις δυνάμεις τους και εγκαθίσταται στην Γάζα κλιμάκιο έκτακτης ανάγκης των Ηνωμένων Εθνών.

    1967: Πόλεμος των έξι ημερών – Το Ισραήλ ανακαταλαμβάνει την Λωρίδα της Γάζας στις 5 Ιουνίου. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών καλεί σε «απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από τις κατεχόμενες περιοχές της πρόσφατης διαμάχης».

    1970: Χτίζεται ο πρώτος εποικισμός του Kfar Darom στην Λωρίδα της Γάζας. Οι ισραηλινοί εποικισμοί εξακολουθούν να επεκτείνονται, παρά τις αντιμαχίες ανάμεσα σε εποίκους και Παλαιστίνιους.

    1987: Ξεσπάει η πρώτη παλαιστινιακή Ιντιφάντα και εμφανίζεται η Χαμάς, ένα ισλαμικό κίνημα αντίστασης. Η Ιντιφάντα τερματίζεται με την υπογραφή της Συμφωνίας του Όσλο και την καθιέρωση της Παλαιστινιακής Αρχής το 1993.

    2000: Η Συνάντηση Κορυφής του Camp David ανανεώνει τις ελπίδες για ειρήνη, μέχρι που η επίσκεψη του Ariel Sharon στο τζαμί al-Aqsa τον Σεπτέμβριο πυροδοτεί την δεύτερη Ιντιφάντα.

    2005: Μονομερής απεμπλοκή του Ariel Sharon από την Λωρίδα της Γάζας, χωρίς την συμβολή ή συνεργασία της ΠΑ. Παρόλο που οι έποικοι απομακρύνθηκαν, το Ισραήλ διατηρεί ισχυρό έλεγχο στην περιοχή.

    2006: Σαρωτική νίκη της Χαμάς στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου. Το Ισραήλ και η διεθνής κοινότητα τιμωρεί την Παλαιστίνη, παρακρατώντας τον ΦΠΑ. Οι εντάσεις στο εσωτερικό της Παλαιστίνης ανάμεσα στις παρατάξεις, αυξάνονται.

    2007: Ξεσπούν βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα στην Φατάχ και την Χαμάς στην Γάζα, με αποτέλεσμα η Χαμάς να πάρει τον έλεγχο της περιοχής. Η Αίγυπτος ανταποκρίνεται, κλείνοντας τα σύνορα...

    2008: Στις 17 Ιανουαρίου, το Ισραήλ κλείνει τα σύνορα της Γάζας ως απάντηση στις επιθέσεις ρουκετών. Οι Ισραηλινοί διατηρούν πλήρη έλεγχο σε ιατρικές προμήθειες, τρόφιμα και καύσιμα που εισάγονται στην Λωρίδα. Στις 19 Ιουνίου, το Ισραήλ και η Χαμάς συμφωνούν σε κατάπαυση πυρός. Οι εχθροπραξίες έχουν ξεσπάσει ξανά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. zafeiroula euxaristw!pragmatika to vivlio axizei!diavase to!einai diafotistiko kai o nasim exei kanei foveri erevna!

    ΑπάντησηΔιαγραφή